A+ A A-

Φροντίδα

Ενούρηση

Η ενούρηση αποτελεί μία από τις συχνότερες διαταραχές της παιδικής ηλικίας.

Πρόκειται για επαναλαμβανόμενη απώλεια ούρων κατά τη διάρκεια της νύχτας ή/και της ημέρας, η οποία δεν σχετίζεται με την ύπαρξη οργανικού αιτίου.

Ενούρηση

Διαγνωστικά Κριτήρια και Κλινική Εικόνα

Σύμφωνα με την τελευταία έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών (DSM-5) της Αμερικάνικης Ψυχιατρικής Εταιρείας, τα διαγνωστικά κριτήρια για τη μη οργανική ενούρηση είναι τα εξής:

• Επαναλαμβανόμενη ούρηση στο κρεβάτι ή στα ρούχα, είτε ακούσια είτε εκούσια.

• Η συμπεριφορά του παιδιού θεωρείται κλινικά σημαντική, είτε επειδή η ενούρηση εκδηλώνεται με συχνότητα 2 φορές την εβδομάδα για τουλάχιστον 3 συνεχόμενους μήνες, είτε επειδή παρατηρείται η ύπαρξη κλινικά σημαντικής δυσφορίας ή έκπτωσης στην ψυχοκοινωνική λειτουργικότητά του.

• Χρονολογική ηλικία τουλάχιστον 5 ετών (ή αντίστοιχο αναπτυξιακό επίπεδο).

• Η συμπεριφορά του παιδιού δεν οφείλεται στην επίδραση κάποιας ουσίας (π.χ. διουρητικό) ή σε άλλη σωματική κατάσταση (π.χ. διαβήτης, δισχιδής ράχη).

Η ενούρηση διακρίνεται σε 3 τύπους:

• νυχτερινή (ούρηση στη διάρκεια του νυχτερινού ύπνου),

• ημερήσια (ούρηση στη διάρκεια των ωρών έγερσης) και

• μικτή (νυχτερινή και ημερήσια).

Επιπλέον, θεωρείται πρωτοπαθής όταν τα παιδιά δεν έχουν καταφέρει ποτέ να αποκτήσουν έλεγχο της κύστης και η ενούρηση συνεχίζεται μετά το 5ο έτος της ηλικίας τους.

Όταν η ενούρηση εμφανίζεται σε παιδιά που έχουν επιτύχει έλεγχο της κύστης για χρονικό διάστημα τουλάχιστον 6 μηνών, θεωρείται δευτεροπαθής.

Τα παιδιά με ενούρηση, συχνά έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και βιώνουν άγχος, ντροπή και ενοχή.

Είναι πιθανό να εμφανίζουν δυσκολίες στην κοινωνική τους προσαρμογή και προβλήματα διατροφής.

Επίσης, μπορεί να είναι υπερδραστήρια και να εκδηλώνουν εκρήξεις θυμού.

Επιδημιολογικά Στοιχεία

Η νυχτερινή ενούρηση είναι συχνότερη σε σύγκριση με την ημερήσια.

Περίπου το 15% των παιδιών ηλικίας 5 ετών εμφανίζει νυχτερινή ενούρηση.

Στην ηλικία των 7 ετών το 10% περίπου των παιδιών εμφανίζει νυχτερινή ενούρηση, ενώ το 2-7% εμφανίζει ημερήσια ενούρηση.

Η νυχτερινή ενούρηση είναι 1,5-2 φορές συχνότερη στα αγόρια σε σύγκριση με τα κορίτσια, ενώ στην ημερήσια τα ποσοστά είναι περίπου ίδια μεταξύ των δύο φύλων, με μικρή υπεροχή των κοριτσιών.

Η ενούρηση εμφανίζεται συχνότερα στις χαμηλότερες κοινωνικο-οικονομικά τάξεις και στα ιδρύματα για παιδιά (π.χ. ορφανοτροφεία).

Διαγνωστική Αξιολόγηση

Η λήψη λεπτομερούς ιστορικού από τον ειδικό, καθώς και η καταγραφή των συμπτωμάτων του παιδιού από τους γονείς είναι ιδιαίτερα σημαντικές.

Σε κάποιες περιπτώσεις είναι απαραίτητο να γίνεται ουρολογική ή/και νευρολογική εκτίμηση προκειμένου να αποκλεισθούν πιθανά οργανικά αίτια, όπως η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, η επιληψία, οι επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος κ.ά.

Επιπρόσθετα, σε αρκετά παιδιά που εμφανίζουν ενούρηση, συνυπάρχει ψυχική διαταραχή (συννόσηση) και σε αυτές τις περιπτώσεις είναι απαραίτητη η παιδοψυχιατρική εκτίμηση, η οποία μάλιστα μπορεί να γίνει παράλληλα με τον οργανικό έλεγχο.

Ενούρηση 2

Αιτιολογία

Η αιτιολογία της ενούρησης είναι πολυπαραγοντική.

Παρακάτω παρατίθενται παράγοντες που έχει δειχθεί ότι σχετίζονται με την εμφάνισή της:

• Γενετικοί παράγοντες: Το 60-80% των παιδιών με νυχτερινή ενούρηση έχουν συγγενείς με ιστορικό ενούρησης.

• Αναπτυξιακοί παράγοντες: Μειωμένη λειτουργική ικανότητα της κύστης και αυξημένη έκκριση ούρων κατά τη διάρκεια της νύχτας λόγω χαμηλών επιπέδων της αντιδιουρητικής ορμόνης (ADH).

• Περιβαλλοντικοί παράγοντες: Στρεσογόνα γεγονότα όπως είναι η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, η συναισθηματική και φυσική παραμέληση του παιδιού, η γέννηση νέου παιδιού στην οικογένεια, το διαζύγιο των γονέων, η έναρξη φοίτησης στο νηπιαγωγείο ή στο σχολείο, η παρουσία ψυχικής διαταραχής των γονέων, η αλλαγή κατοικίας, η νοσηλεία κ.ά.

Πορεία και Πρόγνωση

Η ενούρηση συχνά υποχωρεί με την ανάπτυξη του παιδιού.

Το ποσοστό των παιδιών ηλικίας 5 ετών που εμφανίζουν νυχτερινή ενούρηση, μειώνεται κατά 15% για κάθε επιπλέον έτος, έως τα 9 έτη ηλικίας (αυτογενής αριθμός ίασης ανά έτος).

Συχνά και, κυρίως, σε περιπτώσεις που δεν συνυπάρχει ψυχική διαταραχή, η ενούρηση αντιμετωπίζεται επιτυχώς από παιδιάτρους.

Η στάση των γονέων προς το παιδί συνήθως αποτελεί παράγοντα συντήρησης και διαιώνισης του προβλήματος.

Για παράδειγμα, αρκετές μητέρες συμπεριφέρονται υπερπροστατευτικά προς τα παιδιά τους και, με αυτόν τον τρόπο, τους παρέχουν δευτερογενή οφέλη, όπως η ιδιαίτερη προσοχή ή οι ειδικές συνθήκες ύπνου, τα οποία ενισχύουν την ενούρηση.

Πρόληψη

Η εκπαίδευση των παιδιών από τους γονείς με στόχο τον έλεγχο των σφιγκτήρων είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Η κατάλληλη ηλικία για την έναρξη αυτής της εκπαίδευσης είναι περίπου τα 2 έτη.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι το παιδί να αντιλαμβάνεται την πίεση από τη γεμάτη κύστη και αυτό να το εκφράζει είτε λεκτικά, είτε μέσω εκφράσεων του προσώπου.

Οι επιτυχημένες προσπάθειες του παιδιού είναι σημαντικό να επιβραβεύονται, ενώ σε περίπτωση αποτυχίας οι γονείς δεν πρέπει να μαλώνουν, να τιμωρούν ή να κοροϊδεύουν το παιδί.

Θεραπεία

Έχει δειχθεί ότι μία αποτελεσματική μέθοδος για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της νυχτερινής ενούρησης είναι η χρήση ειδικής συσκευής, η οποία ενεργοποιείται με τις πρώτες μικρές σταγόνες ούρων και παράγει ήχο ξυπνητηριού.

Με αυτόν τον τρόπο το παιδί μαθαίνει να ανταποκρίνεται στη γεμάτη κύστη με αναστολή της ούρησης και ολοκλήρωσή της στην τουαλέτα.

Ωστόσο, αρκετά από τα παιδιά που εφήρμοσαν επιτυχώς αυτή τη μέθοδο, παρουσίασαν υποτροπή 6 μήνες μετά τη λήξη της θεραπείας.

Επιπλέον, ο περιορισμός της κατανάλωσης υγρών 2 ώρες πριν την κατάκλιση είναι σημαντικός.

Οι γονείς πρέπει, επίσης, να έχουν βεβαιωθεί ότι το παιδί έχει ουρήσει πριν ξαπλώσει στο κρεβάτι του.

Όσον αφορά στη φαρμακοθεραπεία, δεν αποτελεί πρώτης γραμμής θεραπεία λόγω, κυρίως, του μεγάλου ποσοστού υποτροπών μετά τη διακοπή της.

Επιλέγεται στις περιπτώσεις που άλλες θεραπευτικές μέθοδοι έχουν αποτύχει ή όταν υπάρχει ανάγκη για άμεσο αποτέλεσμα όπως π.χ. το παιδί πρόκειται να πάει διακοπές.

Συνήθως χρησιμοποιούνται είτε τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά φάρμακα (κυρίως η ιμιπραμίνη), είτε η δεσμοπρεσσίνη που είναι ένα συνθετικό ανάλογο της φυσιολογικής αντιδιουρητικής ορμόνης.

Η αντιχολινεργική φαρμακοθεραπεία χρησιμοποιείται συνήθως στην αντιμετώπιση της ημερήσιας ενούρησης.

Ο Ρόλος των Γονέων

Σε κάθε περίπτωση, η ενθάρρυνση του παιδιού από τους γονείς να αναλάβει με υπευθυνότητα τη λύση του προβλήματος είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Επιπρόσθετα, η συμβουλευτική των γονέων με αρχικό στόχο την κατανόηση του προβλήματος, αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στη θεραπεία.

Μάλιστα, η συναισθηματική υποστήριξη και η απενοχοποίηση όχι μόνο του παιδιού αλλά και των γονέων, καθώς και η διαχείριση πιθανών ενδοοικογενειακών συγκρούσεων, βελτιώνουν την ατομική και οικογενειακή λειτουργία και δρουν προληπτικά για τις υποτροπές.

Γιώργος Χονδρομάρας, Ψυχολόγος, MSc Ιατρικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών

Παιδί και Ηλιακό Έγκαυμα

Το δέρμα των παιδιών είναι πιο εύθραυστο από αυτό των ενηλίκων και χρειάζεται ειδική προστασία.

Η ηλιακή ακτινοβολία που δέχεται κάποιος, ειδικά κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του, δρα αθροιστικά για το υπόλοιπο αυτής και επιβαρύνει όλη τη φυσιολογία στο δέρμα του.

Επίσης λόγω της μη ολοκληρωμένης ανάπτυξης του παιδικού δέρματος, το σύστημα ρύθμισης της θερμοκρασίας μπορεί να προκαλέσει εύκολα θερμοπληξία, μιας και η λεπτή κεράτινη στοιβάδα δεν λειτουργεί αρκετά φωτοπροστατευτικά όπως στους ενήλικες, ενώ το ανοσοποιητικό του σύστημα δεν παίζει σωστά το ρόλο του «σταθεροποιητή».

Παιδί

Συνεπώς το δέρμα του παιδιού είναι πολύ ευάλωτο, και η επαναλαμβανόμενη ηλιακή έκθεση είναι ένας αδιαμφισβήτητος παράγοντας κινδύνου για την πρόκληση καρκίνου του δέρματος σε μεγαλύτερες ηλικίες.

Επίσης, τα παιδιά λόγω της πολύωρης έκθεσης τους στον ήλιο (παιχνίδια στην άμμο, θαλάσσια σπορ, κολύμπι) και, συχνά τις θερμότερες ώρες, εκτιμάται ότι η ετήσια δόση της υπεριώδους ακτινοβολίας που λαμβάνουν είναι τρεις φορές μεγαλύτερη από αυτή ενός ενήλικα.

Αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι η επιδερμική επιφάνεια ενός παιδιού είναι μικρότερη από ενός ενήλικα, ενώ είναι και πιο ευαίσθητη σε αλλεργικές αντιδράσεις από τον ήλιο.

Επισήμανση στους Γονείς

- Η επαναλαμβανόμενη έκθεση κατά την πρώιμη παιδική ηλικία καθώς και η έντονη έκθεση κατά τη διάρκεια της εφηβείας, αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του δέρματος στην ενήλικη ζωή, ιδιαίτερα με τη μορφή μελανώματος.

- Προστατέψτε το παιδί σας από τις βλαπτικές επιδράσεις της υπεριώδους ακτινοβολίας για να το προστατέψετε από το ερύθημα αλλά και τη μακροπρόθεσμη βλάβη των ιστών.

Υφές και Δείκτες Προστασίας Παιδικών Αντηλιακών

- Τα λευκά σημάδια που μπορεί να αφήνουν οι παιδικές κρέμες έχουν το πλεονέκτημα να μπορούμε να δούμε ότι η εφαρμογή τους ήταν ομοιογενής και καμία περιοχή δεν έχει μείνει ακάλυπτη.

- Λόγω του χρόνου που περνούν τα παιδιά στο νερό, προσφέρουν καλύτερη προστασία τα αδιάβροχα αντηλιακά προϊόντα που δεν τσούζουν τα μάτια και είναι ανθεκτικά στην τριβή ή την άμμο.

- Όσο πιο πλούσια υφή έχει ένα προϊόν, τόσο περισσότερο θωρακίζει την υγρασία του δέρματος και περιορίζει την ξηρότητα.

- Για δείκτη προστασίας ανεξάρτητα με τον φωτότυπο του παιδιού επιλέγουμε πολύ υψηλό ή υψηλό δείκτη (50+) ειδικά για τις πρώτες ημέρες έκθεσης στον ήλιο.

- Τα αντηλιακά που περιέχουν ορυκτά φωτο- προστατευτικά μέσα αντανακλούν την ακτινοβολία και τη διαχέουν προς τα έξω, αντί να την απορροφούν, ενώ έχουν πολύ μικρή διαδερμική απορρόφηση.Η χρήση τους εξασφαλίζει τη φωτοσταθερότητα του αντηλιακού, τη βιολογική του αδράνεια, και τη μη απορρόφησή του από την επιδερμίδα. Οι δομές αυτών των αντηλιακών φυσικών μέσων τους είναι μικροκρυσταλικές και έτσι μειώνονται τα έντονα λευκά ίχνη κατά την εφαρμογή τους.

- Τα Χημικά Φίλτρα παρέχουν κάλυψη για ολόκληρο το φάσμα υπεριώδους ακτινοβολίας και απλώνονται εύκολα. Λειτουργούν με την επιλεκτική απορρόφηση της ακτινοβολίας, πριν αυτή διαπεράσει στην επιδερμίδα. Ενέχουν όμως τον κίνδυνο της απορρόφησή τους από το δέρμα.

Παιδί και Ηλιακό Έγκαυμα 2

Συμβουλές

- Μην εκθέτετε παιδιά κάτω των τριών ετών στον ήλιο.

- Προσοχή στις σκιές. Η προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία με καπέλο ή κάτω από σκιά δεν προστατεύει από την υπεριώδη ακτινοβολία που δεν είναι άμεση αλλά αντανακλάται από το έδαφος ή το νερό.

- Ενυδατώνετε τακτικά το παιδί με υγρά για να αποφύγετε τη θερμοπληξία, λόγω της ανωριμότητας του συστήματος ρύθμισης της θερμοκρασίας του.

- Ανανεώστε την εφαρμογή του αντηλιακού κάθε δύο ώρες. Μην ξεχνάτε την αντηλιακή προστασία κατά τον περίπατο ή τις καθημερινές δραστηριότητες του παιδιού στην πόλη.

- Απλώστε τόση ποσότητα του ατηλιακού όση χρειάζεται για να αφήσει ένα λεπτό στρώμα στην επιφάνεια της επιδερμίδας του παιδιού.

- Για παρατεταμένη παραμονή στον ήλιο προστατεύεστε τα παιδιά και με ρούχα γιατί τα αντηλιακά δεν αρκούν.

- Μετά από την έκθεση στον ήλιο, εφαρμόζετε κάποιο ενυδατικό γαλάκτωμα, για επαναφορά της υγρασίας στην επιδερμίδα.

Όχι πια Ψείρες!

Κάθε χρόνο οι ψείρες κάνουν αισθητή την παρουσία τους μόλις ανοίγουν τα σχολεία και οι παιδικοί σταθμοί.

Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας τους!

Και αντίθετα με τη διαδεδομένη άποψη, οι ψείρες δεν είναι αποτέλεσμα έλλειψης υγιεινής.

Αντιθέτως, τα μικρά ζωύφια δείχνουν να προτιμούν τα καθαρά και αγνά παιδικά κεφαλάκια.

Ψείρες! Και μόνο στο άκουσμα της λέξης μας πιάνει φαγούρα.

Ποιος δεν έχει έρθει αντιμέτωπος με τα μικροσκοπικά ζωύφια ως παιδί;

Το να έχει κανείς ψείρες δεν είναι ντροπή, μπορεί να συμβεί στον καθένα και πολύ περισσότερο στα μικρά παιδιά.

Κάθε χρόνο τα σχολεία γεμίζουν παιδικά κεφαλάκια που ξύνονται και οι γονείς αντιμετωπίζουν με αγωνία τον ύπουλο εχθρό που μοιάζει δύσκολο να καταπολεμηθεί.

Είναι η περίοδος που τα φαρμακεία γεμίζουν με αντιφθειρικά προϊόντα, όλο και πιο εξελιγμένα, όλο και πιο αποτελεσματικά.

Όχι πια Ψείρες!

Ας Γνωρίσουμε τον «Εχθρό»

Η ψείρα είναι έναν μικροσκοπικό σκούρο γκρι έντομο, μήκους 3-4 χιλιοστών.

Έχει τρία ζευγάρια ποδιών και το τελείωμα τους μοιάζει με δαγκάνα, γεγονός που της επιτρέπει να προσκολλάται στις τρίχες και στο τριχωτό της κεφαλής.

Τρέφεται με αίμα και τα τσιμπήματά της προκαλούν μια χαρακτηριστική φαγούρα.

Η διάρκεια ζωής μια ψείρας είναι 40 μέρες, με το θηλυκό να γεννά περίπου 300 αυγά στην περίοδο αυτή, τα οποία εναποθέτει πάνω στην τρίχα, πολύ κοντά στο τριχωτό της κεφαλής.

Τα αυγά της ψείρας είναι οι κόνιδες, έχουν σκούρο χρώμα, προσκολλώνται στις τρίχες και απομακρύνονται πολύ δύσκολα.

Οι κόνιδες εκκολάπτονται για ένα διάστημα 8-10 ημερών και «ενηλικιώνονται» σε άλλες 10-12 ημέρες.

Όταν η νύμφη βγει από το αυγό, το λευκό άδειο κέλυφος γίνεται εύκολα αντιληπτό, σε αντίθεση με το ίδιο το αυγό που δύσκολα διακρίνεται από μακριά.

Οι ψείρες αγαπούν τη ζέστη, η εκκόλαψη των αυγών γίνεται σε υψηλή θερμοκρασία, γι’ αυτό και οι ψείρες βρίσκονται πάντοτε κοντά στο δέρμα, στο τριχωτό της κεφαλής και δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στο πίσω μέρος του λαιμού, στους κροτάφους και γύρω από τα αυτιά.

Οι ψείρες δεν εγκαταλείπουν πότε τον «τόπο» τους από μόνες τους, καθώς εκεί βρίσκουν καταφύγιο, ζεστασιά, τροφή κι ένα γόνιμο έδαφος για την αναπαραγωγή τους.

Ας Πολεμήσουμε τον «Εχθρό»

Πώς μπορούμε λοιπόν να απαλλάξουμε τα παιδιά μας από τις ενοχλητικές ψείρες;

Ποια είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος;

Οι παλιές νοικοκυρές θα σας πουν να βάλετε στα μαλλιά οινόπνευμα και άλλες να λούσετε το παιδί με πετρέλαιο (!) που εξοντώνει τις ψείρες αμέσως.

Ευτυχώς για όλους, το φαρμακείο έχει να προτείνει πιο ανώδυνους και πιο ασφαλείς τρόπους.

Εδώ θα βρείτε πολλά σκευάσματα για την αντιμετώπιση του προβλήματος, προϊόντα που με τη βοήθεια της επιστήμης γίνονται όλο και πιο αποτελεσματικά και, κυρίως, ακίνδυνα.

Μια πρώτη κατηγορία αντιφθειρικών που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είναι τα χημικά αντιπαρασιτικά με δραστικές ουσίες που έχουν γρήγορα αποτελέσματα και εξοντώνουν στην κυριολεξία τις ψείρες, αφού πρόκειται για εντομοκτόνα (γι’ αυτό και η χρήση τους δεν συνίσταται στα πολύ μικρά παιδιά).

Η επανάσταση στο χώρο των αντιφθειρικών, ωστόσο, ήρθε με τις εξελιγμένες λοσιόν οι οποίες, χάρη στα ενεργά συστατικά τους, δρουν στις αναπνευστικές οδούς του εντόμου και του προκαλούν ασφυξία.

Η τρίτη επιλογή που έχετε στη διάθεσή σας είναι τα φυτικά προϊόντα με βάση τα αιθέρια έλαια (κυρίως το τεϊόδεντρο με τις αντιβακτηριακές και αντισηπτικές ιδιότητες) που είναι επίσης πολύ αποτελεσματικά.

Τα περισσότερα αντιφθειρικά προϊόντα κυκλοφορούν σε διάφορες μορφές, όπως σαμπουάν, λοσιόν και σπρέι και συνήθως χρησιμοποιούνται συνδυαστικά.

Πολλά από αυτά υπόσχονται μία και μόνη εφαρμογή, που διαρκεί από δέκα έως δεκαπέντε λεπτά, για να απαλλαγείτε διαπαντός από τα ενοχλητικά ζωύφια, αλλά γνώμη μας είναι να επιχειρήσετε τις επαναληπτικές εφαρμογές την 4η και 7η ημέρα, ώστε να αντιμετωπίσετε πλήρως το έντομο στον σύντομο κύκλο της ζωής του.

Θυμηθείτε:
Η πρόληψη μπορεί να παίξει πολύ σημαντικό ρόλο.

Στο φαρμακείο θα βρείτε πολύ αποτελεσματικά προϊόντα σε μορφή σπρέι που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε προληπτικά στα παιδικά μαλλιά και να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο!

Οι λοσιόν αυτές, διευκολύνουν και το χτένισμα, οπότε δεν θα έχετε αρνητικές αντιδράσεις από την μεριά των παιδιών. Μάλλον ευχάριστη θα τους φανεί η διαδικασία!

Και οι Ψείρες Έχουν τους Μύθους τους

Οι Ψείρες Πάνε στο Βρώμικο Κεφάλι

Μπορεί αυτό να συνέβαινε παλαιότερα, ίσως ακόμη να θυμάστε και ιστορίες του παππού σας στα χρόνια του πολέμου, όταν οι δύσκολες συνθήκες υγιεινής έκαναν την εξάπλωση των φθειρών πολύ πιο εύκολη, αλλά η αλήθεια είναι ότι τις ψείρες δεν τις απασχολεί η καθαριότητα.

Πηγαίνουν παντού!

Η εξάπλωσή τους βασίζεται αποκλειστικά στην επιθυμία τους για τροφή και μεταφέρονται από το ένα κεφάλι στο άλλο χωρίς διακρίσεις.

Οι Ψείρες Έχουν την Ικανότητα να Πετάνε ή να Πηδάνε από το ένα Κεφάλι στο Άλλο

Οι ψείρες δεν έχουν φτερά, μόνο πόδια.

Οι ψείρες περπατάνε και μάλιστα με εκπληκτική ταχύτητα γι’ αυτό και είναι πολύ δύσκολο να τις εντοπίσετε σε σχετική εξέταση του τριχωτού της κεφαλής.

Οι Ψείρες Μεταφέρονται από τα Κατοικίδια

Τα ζώα δεν έχουν ψείρες, οι ψείρες των ανθρώπων μεταφέρονται και μεταδίδονται από ανθρώπους.

Τα κατοικίδια έχουν τσιμπούρια και ψύλλους που είναι διαφορετικά ζωύφια και μεταφέρονται επίσης στους ανθρώπους.

Δεν Χρειάζονται Ειδικά Προϊόντα για την Καταπολέμηση της Ψείρας. Ένα Καλό Λούσιμο Αρκεί

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε αν οι ψείρες γνωρίζουν να κολυμπούν, αλλά σίγουρα δεν πνίγονται στο νερό.

Όχι, το καλό λούσιμο δεν είναι αρκετό, οι ψείρες και οι κόνιδες που βρίσκονται κολλημένες στις τρίχες των μαλλιών δεν απομακρύνονται με το νερό.

Χρειάζονται δραστικά προϊόντα.

Τα πιο αποτελεσματικά είναι αυτά που δρουν και στις κόνιδες, εμποδίζοντας την εκκόλαψή τους.

Οι Ψείρες Προκαλούν Φαγούρα

Η χαρακτηριστική φαγούρα, ιδιαίτερα στο πίσω μέρος του λαιμού, είναι ένα από τα συμπτώματα που πρέπει να σας βάλουν σε υποψίες και να «ψάξετε» το κεφάλι του παιδιού.

Ωστόσο, να θυμάστε ότι η φαγούρα δεν είναι πάντοτε σύμπτωμα.

Μην επαναπαύεστε και από καιρό σε καιρό κάντε έναν έλεγχο στο κεφάλι του παιδιού.

Ιδιαίτερα αν έρθει η σχετική ειδοποίηση από το σχολείο.

Όχι πια Ψείρες!

Η Συμβουλή του Φαρμακοποιού

Να ελέγχετε τακτικά το κεφάλι του παιδιού σας.

Μην εμπιστεύεστε τα μάτια σας.

Οι ψείρες τρέχουν πολύ γρήγορα και οι κόνιδες, λόγω χρώματος, εντοπίζονται δύσκολα.

Σε περίπτωση που δείτε ψείρες, ενημερώστε άμεσα το σχολείο.

Οι ψείρες δεν είναι ντροπή.

Η πρόληψη είναι απαραίτητη για να μην γεμίσουν όλα τα παιδάκια στο σχολείο.

Σκεφτείτε ότι οι άλλοι γονείς θα σας ευγνωμονούν.

Ξεκινήστε τη θεραπευτική αγωγή αμέσως και σεβαστείτε τις επαναλήψεις.

Επανάληψη της αγωγής πρέπει να γίνει την 4η και την 7η μέρα, ακόμη κι αν σας φαίνεται ότι ο κίνδυνος έχει εξαφανιστεί.

Τα μικρά ζωύφια είναι πολύ ύπουλα!

Μετά την αγωγή για να απομακρύνετε τις ψείρες και τις κόνιδες από τα μαλλιά, χρησιμοποιείστε το ειδικό χτενάκι και χτενίστε προσεκτικά τα μαλλιά για να τις απομακρύνετε.

Κάντε ένα έλεγχο στα κεφάλια όλων των μελών της οικογενείας, ιδιαίτερα των παιδιών.

Ακόμη κι αν δεν δείτε τίποτε, εφαρμόστε προληπτική αγωγή για να αποφύγετε τη μόλυνση και την επαναμόλυνση.

Χρειάζεται προσοχή στους κανόνες υγιεινής.

Για το χρονικό διάστημα που διαρκεί η αγωγή να αλλάζετε καθημερινά τα σεντόνια, τις μαξιλαροθήκες και τις πετσέτες του, διότι η ψείρα μπορεί να επιβιώσει εκτός ανθρώπινου κεφαλιού από 12 έως 24 ώρες.

Πλύσιμο στους 60℃.

Μιλήστε στο παιδί και εξηγείστε του τους λόγους για τους οποίους χρειάζεται να είναι προσεκτικό και να μην αλλάζει ρούχα και άλλα προσωπικά αντικείμενα (καπέλα, κορδέλες, κοκαλάκια για τα μαλλιά) με άλλα παιδάκια.

Δεν χρειάζεται φόβος και πανικός.

Βασιλική Καραγιάννη, Φαρμακοποιός

Τα Παιδιά που δεν Θέλουν να Πάνε Σχολείο

Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας της επιστροφής στο σχολείο.

Μήνας προσμονής για το καινούργιο που ξεκινάει και αναδιοργάνωσης.

Για κάποια παιδιά όμως η επιστροφή στο σχολείο δεν είναι ανώδυνη.

Αλήθεια γιατί κάποια παιδιά αρνούνται να πάνε σχολείο;

Τι είναι αυτό που ορίζει την σχολική άρνηση και τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε το παιδί μας;

Η σχολική άρνηση αποτελεί το 5% των αρχικών αιτημάτων των γονέων που καταφθάνουν στα παιδοψυχιατρικά τμήματα.

Συνοδεύεται συνήθως από άγχος και θλίψη.

Ο όρος σχολική φοβία αποφεύγεται τα τελευταία χρόνια, εφόσον η «άρνηση» αυτή, τις περισσότερες φορές, αντικατοπτρίζει την αντίσταση του παιδιού να εγκαταλείψει το σπίτι του κι όχι τον φόβο του για το σχολείο, αυτόν καθ’αυτόν.

Η σχολική άρνηση δεν αποτελεί διάγνωση.

Αποτελεί ένα σύμπτωμα, πίσω από το οποίο, δυνητικά, μπορεί να αποκρύπτεται πληθώρα προβλημάτων, τα οποία αφορούν τόσο το παιδί, όσο και την οικογένεια, το σχολείο, αλλά κι όλο το εκπαιδευτικό εν γένει.

Κάποιες φορές επίσης η σχολική άρνηση μπορεί να μην εκδηλώνεται, διότι ο δυτικός πολιτισμός προσδίδει ιδιαίτερη αξία στο να φοιτά κανείς στο σχολείο.

Ας μην ξεχνάμε ότι η φοίτηση είναι υποχρεωτική σε πολλές χώρες του κόσμου.

Αν ήταν το ίδιο υποχρεωτικό για τα παιδιά να περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου τους πηγαίνοντας για ψώνια, ή πλένοντας το οικογενειακό αυτοκίνητο,για παράδειγμα αυτό θα ενέγειρε τις αντίστοιχες αντιστάσεις και τελικά αρνήσεις.

Τα Παιδιά που δεν Θέλουν να Πάνε Σχολείο

Πότε Εμφανίζεται η Σχολική Άρνηση;
Η σχολική άρνηση εμφανίζεται κυρίως σε τρία ηλικιακά στάδια κατά τη διάρκεια της ζωής:
• Κατά την έναρξη της σχολικής φοίτησης,
• Κατά την αλλαγή σχολικού πλαισίου και
• Κατά την εφηβική ηλικία.

Αν και αρκετά από τα μικρά παιδιά προβάλλουν αντίσταση όταν πρόκειται να πάνε στο σχολείο, οι γονείς τελικά καταφέρνουν να τα στείλουν.

Αυτό δε συμβαίνει ωστόσο στις μεγαλύτερες ηλικίες, προφανώς γιατί η άρνηση εκ μέρους των παιδιών εμφανίζεται περισσότερο ενισχυμένη.

Η σχολική άρνηση αφορά στο ίδιο ποσοστό τα αγόρια και τα κορίτσια, ποσοστό που δεν επηρεάζεται από το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο της οικογένειας.

Ποια Είναι τα Συμπτώματα;
Συνήθως τα παιδιά αρνούνται να πάνε στο σχολείο ή πηγαίνουν αλλά τελικά επιστρέφουν από αυτό νωρίτερα.

Σε πολλές περιπτώσεις το παιδί εξηγεί ότι φοβάται είτε να παραμείνει στο σχολείο, είτε να εγκαταλείψει το σπίτι.

Κάποιες άλλες φορές το παιδί αναφέρει σωματικά συμπτώματα, χωρίς αυτά να συνοδεύονται απαραιτήτως από εμφανή σημάδια φόβου όπως: κεφαλαλγία, κοιλιαλγία, κακοδιαθεσία, ναυτία ή ταχυκαρδία.

Τα σωματικά αυτά συμπτώματα γίνονται εντονότερα προτού το παιδί ξεκινήσει για το σχολείο ή ενώ βρίσκεται σ αυτό.

Η διαφορά από άλλες οργανικές παθήσεις εντοπίζεται στο γεγονός ότι τα συμπτώματα αυτά εκλείπουν στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου ή την περίοδο των σχολικών διακοπών.

Κάθε προσπάθεια αποδυνάμωσης της αντίστασης του παιδιού προκειμένου να πάει στο σχολείο, οδηγεί συνήθως σε έντονο κλάμα, παράπονα, εκρήξεις θυμού, οργής, ίσως και κάποιες φορές στην άσκηση σωματικής βίας.

Σε αντίθεση με τις «κοπάνες», το παιδί δεν κρατάει μυστικό το ότι δεν πηγαίνει στο σχολείο και οι γονείς ξέρουν συνήθως που είναι το παιδί τους, αφού αυτό συνήθως είναι στο σπίτι ή κάπου κοντά σε αυτό.

Η έναρξη της σχολικής άρνησης μπορεί να είναι αιφνίδια ή σταδιακή, με το παιδί να εκφράζει ολοένα και αυξανόμενη αντίσταση για να πάει στο σχολείο, και τελικά να παραμένει στο σπίτι για ολοένα και μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Η εξέλιξη της αρνητικής αυτής κατάστασης μπορεί να επισπευστεί από διάφορα γεγονότα που μπορεί να προκαλούν στρες στο παιδί, όπως η αλλαγή του εκπαιδευτικού, η αλλαγή του σχολείου, η απώλεια κάποιου φίλου ή ακόμη και μια αρρώστια.

Η έναρξη της σχολικής άρνησης, κυρίως την περίοδο της εφηβείας, έχει περισσότερες πιθανότητες να είναι ύπουλη, και να εκδηλώνεται με άλλους τρόπους, όπως με μια σταδιακή απόσυρση από το σύνολο των συνομήλικών του, από το οποίο βέβαια ο έφηβος συνήθιζε να αντλεί ευχαρίστηση.

Είναι αξιοσημείωτο, επίσης, να αναφερθεί ότι συνήθως η σχολική άρνηση οφείλεται στον συνδυασμό της επιθυμίας του παιδιού να μην πάει στο σχολείο και της αδυναμίας των γονιών να το πείσουν να πάει.

Βέβαια μπορεί η άρνηση αυτή να αποτελεί και εκδήλωση μίας πληθώρας ψυχικών διαταραχών.

Στις περιπτώσεις διαταραχών υπάρχουν, ωστόσο, κι άλλα συμπτώματα που μας βοηθούν να καταλάβουμε αν πρόκειται για σχολική άρνηση αυτή καθ’ αυτή ή για κάτι άλλο.

Για παράδειγμα, ένα παιδί που αρνείται να πάει στο σχολείο εξαιτίας του άγχους αποχωρισμού που μπορεί να βιώνει, αρνείται να πάει οπουδήποτε χωρίς το πρόσωπο φροντίδας του.

Ένα παιδί όμως που φοβάται την ενδοσχολική βία αρνείται να πάει στο σχολείο, αλλά πηγαίνει οπουδήποτε αλλού δεν υπάρχει ο κίνδυνος να υποστεί τη βία αυτή.

Συμπτώματα όπως η θλίψη ή η απαισιοδοξία ακόμη και όταν δεν υπάρχει σχολική άρνηση, μπορεί να σημαίνουν και κάποια καταθλιπτική διαταραχή.

Ποιοι Είναι οι Προδιαθεσικοί Παράγοντες;

• Η Οικογένεια
Έχει ήδη αναφρθεί ότι η σχολική άρνηση οφείλεται αφενός στην επιθυμία του παιδιού να μην πάει σχολείο, αφετέρου στην αποτυχία των γονέων του να το πείσουν να πάει.

Πίσω από όλα αυτά κρύβεται συνήθως το άγχος του παιδιού αυτό καθ’ αυτό.

Κάποιες άλλες φορές όμως αντικατοπτρίζονται διάφορες άλλες καταστάσεις όπως η ανεπαρκής οικογενειακή οργάνωση και πειθαρχία (αδυναμία οριοθέτησης και θέσπισης κανόνων, απουσία του πατέρα), η συναισθηματική υπερεμπλοκή με το παιδί και η αδυναμία συνεργασίας της οικογένειας με οποιονδήποτε εξωτερικό φορέα.

• Το Νοητικό Δυναμικό του Παιδιού
Συνήθως τα παιδιά με σχολική άρνηση έχουν νοητικό δυναμικό που αντιστοιχεί ή που ξεπερνάει τον μέσο όρο της ηλικίας τους και διακρίνονται για τις ακαδημαϊκές τους δυνατότητες.

Τα διάφορα ψυχομετρικά τεστ πολλές φορές βοηθάνε στην ενίσχυση της αυτοπεποίθησης του παιδιού.

• Η Προσωπικότητα του Παιδιού
Το παιδί που αρνείται να πάει σχολείο είναι συνήθως ένα συγκαταβατικό παιδί, το οποίο έχει λίγους φίλους και το οποίο εύκολα μπορεί να περιθωριοποιηθεί.

Επίσης, πρόκειται για ένα παιδί που δεν έχει ιδιαίτερα ισχυρή προσωπικότητα.

Από ένα καλό ιστορικό, κάποιες φορές, αναδύονται κι έντονες δυσκολίες άγχους αποχωρισμού, κατά πρώτα σχολικά χρόνια.

• Η Ηλικία
Τα μικρότερα παιδιά, σε σχέση με τα μεγαλύτερα, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν σχολική άρνηση.

Σχολική Άρνηση: Διακρίσεις
Η σχολική άρνηση θα πρέπει να διακριθεί από κάποιες άλλες καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να έχουν την ίδια κλινική εικόνα, όπως:

α) «Κοπάνες» από το Σχολείο: Τα παιδιά, στην περίπτωση αυτή, δεν πηγαίνουν στο σχολείο, ενώ κατά τη διάρκεια διεξαγωγής των μαθημάτων συμμετέχουν σε άλλες δραστηριότητες, χωρίς την επίγνωση ή τη συναίνεση των γονιών τους.

Αυτό δεν το συναντά κανείς σε παιδί με σχολική άρνηση.

Η σχολική άρνηση συνδέεται περισσότερο με συναισθηματικούς παράγοντες, ενώ η «κοπάνα» από το σχολείο μπορεί να προαναγγέλλει και κάποια διαταραχή διαγωγής.

Οι προδιαθεσικοί παράγοντες γι’ αυτό, σε αντίθεση με τη σχολική άρνηση είναι: το άρεν φύλο, το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, η πολυμελής οικογένεια, η παραβατικότητα/εγκληματικότητα των γονέων, οι ενδοσυζυγικές διαμάχες, η μειωμένη σχολική παρακολούθηση, η απειθαρχία, η ανεπαρκής γονική επίβλεψη.

β) Επιθυμία των Γονέων: Μερικοί γονείς ηθελημένα κρατάνε το παιδί τους μακριά από το σχολείο, είτε επειδή θεωρούν ότι το σχολείο δεν είναι τόσο χρήσιμο, είτε επειδή χρειάζονται τη βοήθεια του παιδιού τους.

Μια άρρωστη μητέρα, για παράδειγμα, μπορεί να κρατήσει το παιδί της στο σπίτι για παρέα ή για βοήθεια στις οικιακές εργασίες.

Η διάκριση από τη σχολική άρνηση δεν είναι πάντοτε προφανής, επειδή οι γονείς των παιδιών αυτών είναι συνήθως και οι ίδιοι αγχώδεις και συναινούν με την απόφαση του παιδιού τους να μην πάει στο σχολείο.

γ) Σωματική Νόσος: Αποτελεί την πρώτη σε συχνότητα αιτία αποχής του παιδιού από το σχολείο.

Βέβαια δεν είναι πάντοτε εύκολο να κάνει κανείς τη διάκριση ανάμεσα στην οργανική νόσο και το σωματικό σύμπτωμα της σχολικής άρνησης.

Για παράδειγμα, το να υποχωρούν τα συμπτώματα στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου δεν αποτελεί πάντα ειδική εκδήλωση της σχολικής άρνησής, αλλά απαντάται και σε άλλες ψυχικές καταστάσεις.

Ας σημειώσουμε ότι οποιαδήποτε σωματική νόσος μπορεί να επιδεινωθεί από στρεσογόνους παράγοντες.

Επίσης, κάποιες φορές τα παιδιά μπορεί να υπερβάλλουν στην εκδήλωση των κατά τα άλλα υπαρκτών συμπτωμάτων.

Πρέπει να τονιστεί επίσης πως σε πολλές περιπτώσεις η σχολική άρνηση μπορεί να είναι το σύμπτωμα διαφόρων ψυχικών καταστάσεων, όπως το άγχος αποχωρισμού, που εμφανίζεται κυρίως στα μικρότερα παιδιά.

Στην περίπτωση αυτή, το παιδί δεν θέλει να πάει στο σχολείο και οι γονείς είτε του ασκούν υπερβολική πίεση για να πάει, κυρίως λόγω αδυναμίας οριοθέτησης του, είτε γιατί οι ίδιοι είναι πολύ αγχωμένοι με την κατάσταση αυτή.

Συχνές είναι οι περιπτώσεις κατά τις οποίες η σχολική άρνηση προκύπτει όχι από την επίθυμία του παιδιού να μην εγκαταλέιψει το σπίτι του, αλλά από ειδική φοβία, η οποία συνδέεται με το σχολείο ή με τη διαδρομή προς το σχολείο ή από το σχολείο προς το σπίτι.

Φοβία για ενδεχόμενο bullying, για κάποιον συγκεκριμένο δάσκαλο ή μάθημα.

Η κατάθλιψη, εν γένει, είναι μια άλλη κατάσταση η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σχολική άρνηση, αλλά στην περίπτωση αυτή, υπάρχουν και τα ανάλογα συμπτώματα.

Τέλος, η ψυχωσική διαταραχή (πχ. σχιζοφρένεια) μπορεί να οδηγήσει και αυτή σε σχολική άρνηση, αλλά και εκεί υπάρχουν τα αντίστοιχα συμπτώματα.

Υπάρχει Θεραπεία;
Η συμπεριφορικού τύπου θεραπεία «επιστροφής στο σχολείο», θεωρείται η ιδανικότερη, κυρίως όταν η σχολική άρνηση έχει αιφνίδια έναρξη και η παρέμβαση μπορεί να ξεκινήσει εγκαίρως.

Η γρήγορη επάνοδος στο σχολείο μπορεί να πραγματοποιηθεί και να είναι πολύ αποτελεσματική, κυρίως όταν οι γονείς έχουν πειστεί ότι η σταθερότητα των αποφάσεων τους ωφελεί το παιδί και οι ίδιοι φυσικά μπορούν να την υποστηρίξουν.

Όταν, λοιπόν, οι γονείς έχουν κίνητρο και είναι συνεργάσιμοι, με τους ειδικούς που αναλαμβάνουν τη διαχείριση του προβλήματος, κάτι που πρέπει να ισχύει και για τους εκπαιδευτικούς, η προσεγγιση αυτή μπορεί να αποδώσει.

Όταν όμως το παιδί ή/και γονείς είναι ιδιαίτερα αγχωμένοι ή όταν το παιδί λείπει για μεγάλο χρονικό διάστημα από το σχολείο, τότε μια σταδιακή φάση απευαισθητοποίησης είναι η ιδανικότερη.

Αυτή περιλαμβάνει επισκέψεις στο σχολείο εκτός ωρών μαθημάτων, με σταδιακά αυξανόμενο χρόνο παραμονής σε αυτό.

Οι γονείς πρέπει να έχουν την κατάλληλη πληροφόρηση, όπως σε ό,τι αφορά το κόστος της αποχής από το σχολείο στην κοινωνική και ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού τους.

Η συστημική /οικογενειακή θεραπεία μπορεί να βοηθήσει τους γονείς να υιοθετήσουν τρόπους επαρκούς οριοθέτησης, να ασκήσουν αποτελεσματικά έλεγχο στα παιδιά τους, όπως και να μειώσουν την συναισθηματική υπερεμπλοκή τους με αυτά.

Τα Παιδιά που δεν Θέλουν να Πάνε Σχολείο

Εάν η σχολική άρνηση αποτελεί μια χρόνια κατάσταση, προστίθενται και άλλα προβλήματα στη διαχείριση της.

Η αλήθεια είναι, ότι όσο περνάει ο καιρός, το παιδί που απέχει από το σχολείο αποκτάει πολλά κενά στα μαθήματα, χάνει τους φίλους του, και υπάρχει και μεγάλη δυσκολία να εξηγήσει κανείς και στους συμμαθητές του τι ακριβώς συμβαίνει.

Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούν να το επιβραβεύουν διαρκώς, ενώ είναι απαραίτητη η πραγματοποίηση θετικής αναπλαισίωσης του σχολείου στο παιδί.

Οι εκπαιδευτικοί, από τη μεριά τους, οφείλουν να είναι καλά προετοιμασμένοι, ώστε να υποστηρίξουν την επιστροφή του παιδιού στο σχολείο. Αυτό επιτυγχάνεται καλύτερα με τη βοήθεια κοινωνικού λειτουργού και ψυχολόγου στο σχολείο.

Το να πραγματοποιούνται μαθήματα στο σπίτι, όσο το παιδί απέχει από το σχολείο, δεν αποδίδει, διότι έτσι μειώνεται η αποτελεσματική πίεση που θα μπορούσε να ασκηθεί και «νομιμοποιεί» κατά κάποιον τρόπο την παραμονή του παιδιού στο σπίτι.

Όταν η επιστροφή στο σχολείο έχει καθυστερήσει σημαντικά θα βοηθούσε μια ομαδική συνεδρία με άλλα παιδιά που αντιμετωπίζουν την ίδια κατάσταση.

Η αλλαγή σχολικού πλαισίου, σπανίως λύνει το πρόβλημα.

Δεν υπάρχει φαρμακευτική θεραπεία για τη σχολική άρνηση.

Όταν αυτή συνοδεύεται από κρίσεις πανικού, υπάρχει ένδειξη χορήγησης αντικαταθλιπτικού φαρμάκου.

Όταν όμως η σχολική άρνηση είναι αποτέλεσμα κατάθλιψης, τότε η φαρμακευτική αγωγή δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Τα χάπια μπορεί να είναι αποτελεσματικά για την κατάθλιψη, όχι όμως και για τη θεραπεία της σχολικής άρνησης.

Η νοσηλεία προτείνεται σπάνια, κυρίως όταν δεν υπάρχει το κατάλληλο υποστηρικτικό περιβάλλον για το παιδί (οικογενειακό, κοινωνικό, σχολικό) ή όταν τα προβλήματα γίνονται πολύ έντονα.

Τι Γίνεται στο Μέλλον;
Η σχολική άρνηση με την κατάλληλη παρέμβαση παρέρχεται σε ένα ποσοστό 70%.

Το ποσοστό αυτό αυξάνεται, όταν πρόκειται για μικρότερα παιδιά, όταν τα συνοδά προβλήματα δεν είναι τόσο σημαντικά και όταν η παρέμβαση ξεκινά αμέσω μετά την έναρξη της διαταραχής.

Ακόμη και όταν η επιστροφή στο σχολείο είναι επιτυχής, προβλήματα συναισθηματικού τύπου ή προβλήματα με συνομήλικους μπορεί να επιμένουν, και κατά την ενήλικη ζωή.

Ένα μικρότερο ποσοστό μπορεί να εμφανίσει αγοραφοβία ή να διατηρήσει τη δυσκολία να πηγαίνει στην εργασία του.

Σοφία Σφεληνιώτη, Ψυχίατρος Παιδιών και Εφήβων

Λίγο Πριν Χτυπήσει το Κουδούνι, Μπείτε σε Πρόγραμμα

Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας που ξεκινάει η σχολική χρονιά.

Μαζί με όλα τα άλλα που θα έχετε να τακτοποιήσετε για τη φετινή χρονιά (σχολείο, εξοπλισμός, δραστηριότητες, προγράμματα), σκεφτείτε ότι είναι η κατάλληλη εποχή να φροντίσετε και τα θέματα υγιεινής ζωής των παιδιών σας.

Ο Πολύτιμος Ύπνος

Λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία ξεκινήστε σιγά σιγά ένα πιο κατάλληλο πρόγραμμα ύπνου.

Οι ώρες του ύπνου είναι πολύτιμες για την ανάπτυξη των παιδιών.

Στις διακοπές όλοι αφήνουμε στην άκρη τα προγράμματα και τα παιδιά συνηθίζουν να κοιμούνται πιο αργά τα βράδια και να ξυπνούν πιο αργά το πρωί.

Σε λίγο όμως το ξυπνητήρι θα αρχίσει και πάλι να χτυπάει.

Λίγο Πριν Χτυπήσει το Κουδούνι, Μπείτε σε Πρόγραμμα

Χρειάζεται χρόνος για να βρουν τον καθημερινό τους ρυθμό.

Ο καλός βραδινός ύπνος θα βοηθήσει τα παιδιά και στην απόδοσή τους στο σχολείο, αφού ευνοεί τη μάθηση και τη μνήμη.

Κι επειδή θα είναι δύσκολο να πείσετε τα παιδιά να πάνε πιο νωρίς στο κρεβάτι τους μετά από την ελευθερία των διακοπών, σας προτείνουμε να κάνετε το ανάποδο: ξυπνήστε τα πιο νωρίς το πρωί.

Βάλτε το ξυπνητήρι μισή ώρα νωρίτερα κάθε πρωί, μέχρι να φτάσετε στην ώρα που φυσιολογικά τα παιδιά ξυπνούν για το σχολείο.

Αν είναι από το πρωί «στο πόδι» δεν θα δυσκολευτούν καθόλου το βράδυ να πάνε νωρίς για ύπνο.

Η Ισορροπημένη Διατροφή

Καλοκαίρι, θάλασσα, βόλτες, εκδρομές, με μια λέξη διακοπές.

Δύσκολο να μείνει κανείς πιστός σε ένα διατροφικό πρόγραμμα.

Τώρα όμως είναι η στιγμή της επιστροφής σε μια ισορροπημένη διατροφή που θα προσφέρει τα παιδιά όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για την καλή λειτουργία του οργανισμού τους.

Επαναλαμβάνουμε εδώ τους πιο απλούς διατροφικούς κανόνες:

- 3 γεύματα την ημέρα, πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό

- 2 σνακ, δεκατιανό και απογευματινό

- 5 μερίδες φρούτα και λαχανικά την ημέρα, κάθε μέρα

- Μην παραλείπετε τα δημητριακά και τις τροφές που είναι πλούσιες σε άμυλο, όπως οι πατάτες, το ρύζι, τα μακαρόνια, το ψωμί.

Οι υδατάνθρακες δίνουν ενέργεια και είναι απαραίτητοι για την καλή λειτουργία των μυών και του εγκεφάλου.

Χρειάζεται προσοχή ωστόσο στα δημητριακά του πρωινού, επειδή περιέχουν ζάχαρη (προτιμήστε το μούσλι) και στις πατάτες (περιορίστε τις τηγανητές πατάτες που λατρεύουν τα παιδιά στη μία φορά την εβδομάδα).

- Τα γαλακτοκομικά είναι ιδανική τροφή για όλα τα παιδιά.

Οι πρωτεΐνες και το ασβέστιο είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη και την πυκνότητα των οστών.

Σε καθημερινή βάση 3-4 μερίδες είναι απαραίτητες στη σχολική ηλικία.

Γάλα, γιαούρτι και τυρί πρέπει να βρίσκονται καθημερινά στο γεύμα των παιδιών.

- Κρέας, ψάρια και αυγά, αποτελούν σημαντικές πηγές πρωτεϊνών και σιδήρου.

Προτιμήστε τις πιο μικρές μερίδες όταν πρόκειται να έχετε κρέας για το μεσημεριανό και το βραδινό γεύμα.

Στο κόκκινο κρέας προτιμήστε κομμάτια που έχουν λιγότερο λίπος.

Να αποφεύγετε το παναρισμένο έτοιμο κοτόπουλο, όπως και το ψάρι, επειδή περιέχουν πολλά λιπαρά.

Με ένα αυγό, λίγη φρυγανιά και λίγα κορν φλέικς μπορείτε να ετοιμάσετε το δικό σας σπιτικό παναρισμένο κρέας που θα λατρέψουν τα παιδιά.

Η Στοματική Φροντίδα

Οι τακτικές οδοντιατρικές επισκέψεις συντελούν ώστε το παιδί να έχει δόντια υγιή και ελεύθερα από τερηδόνα και ουλίτιδα.

Ο παιδοδοντίατρος εξετάζει και αξιολογεί την υγεία των δοντιών και είναι ικανός να αναγνωρίσει εγκαίρως πιθανά ορθοδοντικά προβλήματα.

Μην ξεχνάτε ότι τα υγιή δόντια συμβάλλουν στην καλή ποιότητα ζωής του παιδιού καθώς και στο να χαμογελά με αυτοπεποίθηση.

Ο φόβος της επίσκεψης στον οδοντίατρο, οι λανθασμένες διατροφικές συνήθειες και η ελλιπής στοματική υγιεινή, μπορούν να έχουν σοβαρές συνέπειες στην στοματική υγεία του παιδιού για την υπόλοιπη ζωή του.

Γι’ αυτό κλείστε νωρίς το ραντεβού με τον οδοντίατρο για ένα γενικό τσεκ απ και τον απαραίτητο καθαρισμό.

Λίγο Πριν Χτυπήσει το Κουδούνι, Μπείτε σε Πρόγραμμα

Οι Εξετάσεις στα Μάτια

Πριν ξεκινήσει το σχολείο βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας βλέπει καλά.

Η όραση καθορίζει την ευκολία εκμάθησης της ανάγνωσης αλλά και τις σχολικές επιδόσεις.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα περισσότερα παιδιά συνειδητοποιούν ότι έχουν μυωπία έπειτα από πολλές ώρες χαμένες στην παράδοση των μαθημάτων.

Η επίσκεψη στον οφθαλμίατρο μία φορά το χρόνο κρίνεται απαραίτητη πριν ξεκινήσουν τα μαθήματα.

Με την περιήγησή σας στο y-o.gr αποδέχεστε την χρήση cookies.